Profil narty reverse camber

Reverse camber to profil narty, który skręca ugięciem, nie zapiętą krawędzią. W klasycznym camberze narta jest wygięta do góry w środku i dociśnięta do śniegu na dziobie i tailu — stawiasz ją na krawędzi, krawędź się zapina i prowadzi. Tutaj jest odwrotnie: narta dotyka śniegu środkiem, a końce są podniesione. Skręt bierze się z tego, jak mocno ją dociśniesz.

Na takie narty mówi się „banany” i to jest najlepszy opis, jaki znam.

Jak to wygląda?

Złóż dwie narty ślizgami do siebie. Przy klasycznym camberze zetkną się na dziobie i na tailu, a w środku zostanie prześwit. Przy reverse camber zetkną się tylko na środku, a przerwa między ślizgami będzie rosła w stronę końców.

Full rocker to to samo co reverse camber

W sklepach mieszają się cztery nazwy i warto je raz uporządkować, bo połowa nieporozumień bierze się z samego słownictwa.

camber (traditional camber, klasyczny) — wygięcie do góry w środku, dwa punkty styku blisko końców;
rocker — podwinięty dziób, często też tail, przy zachowanym camberze pod butem; taki rocker to dziś standard w nartach freeride i all mountain;
flat camber — ślizg płaski, bez wygięcia w żadną stronę;
reverse camber, nazywany też full rocker — jeden łagodny łuk od dzioba do tailu, bez camberu w ogóle.

Reverse camber i full rocker to dwa określenia tego samego profilu. Różnica wobec zwykłej narty freeride jest prosta: tam rocker jest dodatkiem do camberu, tu camberu nie ma wcale, a rocker biegnie przez całą długość narty.

Flat camber — ślizg bez wygięcia

Flat camber leży pomiędzy. Bez camberu narta nie dociska krawędzi sama z siebie, ale też nie ma podniesionych końców, więc nie zyskuje wyporności. W nartach freeride spotyka się go rzadko, częściej na deskach snowboardowych.

Jak się jeździ na reverse camber?

Świetnie. Szczególnie w miękkim, kopnym śniegu, w puchu, po nierównościach. Źle jeździ się po betonach, ale i tak większość z nas jeździ w góry „na warun”, a nie wtedy, kiedy jest urlop.

Trzy rzeczy czuć od pierwszego zjazdu.

Zwrot praktycznie w miejscu. Narty o profilu reverse camber pozwalają na znacznie ciaśniejsze skręty i zwroty. W lesie między drzewami to jest różnica między „wchodzę” a „nie wchodzę”.

Nie haczy. Narta nie zaczepia o nierówności i nie kopie po kostkach, bo krawędź nie wgryza się aktywnie w podłoże. Na zbrylonym, przejechanym śniegu jedzie spokojnie tam, gdzie narta z camberem szarpie.

Zmienny promień skrętu. To jest najciekawsze. W miękkim śniegu narta z tym profilem nie ma jednego promienia. Im mocniej ją dociskasz, tym bardziej się ugina, a im bardziej się ugina, tym mniejszy okrąg wycina. Promień z metryczki to punkt wyjścia, nie wyrok — resztą sterujesz nogą.

Do czego reverse camber nadaje się najlepiej?

Do miękkiego śniegu i do ciasnego terenu. Konkretnie:

las i zadrzewione zbocza — wolna jazda, ciasne linie, ukryte pod śniegiem kamienie i pieńki;
puch i świeży opad — brak camberu i rocker na całej długości ustawiają nartę wyżej w warstwie śniegu;
kopny, przejechany, sprasowany śnieg — tam, gdzie profil z camberem najbardziej denerwuje;
wiosenny firn na łagodniejszym terenie, dopóki nie zamieni się w lód.

A do czego nie: zalodzony żleb, wywiane do lodu pole śnieżne, twardy przygotowany stok. Da się przejechać, ale będzie to jazda z pilnowaniem, nie z przyjemnością.

Reverse camber, camber czy rocker — co wybrać?

Nie ma tu lepszego i gorszego, jest wybór, w czym chcesz mieć przewagę.

Klasyczny camber trzyma na twardym i daje pewne prowadzenie na krawędzi. Kupujesz stabilność, płacisz zwrotnością w puchu i nerwowością na nierównościach.

Camber z rockerem to kompromis, na którym stoi dziś większość nart all mountain i freeride. Rocker z przodu daje wyporność w miękkim, camber pod butem trzyma na twardym. Jeśli szukasz jednej pary na wszystko — od wyciągu po żleb — to jest ta opcja, i dlatego producenci sięgają po nią najczęściej.

Reverse camber to specjalista. Kupujesz zwrotność i wyporność, płacisz trzymaniem na twardym.

Odpowiedź na pytanie „co lepsze na all mountain” jest więc nudna: camber z rockerem. Full rocker bierze się wtedy, gdy wiesz, że osiemdziesiąt procent dni spędzasz w lesie i w miękkim, i nie udajesz przed sobą, że jeździsz inaczej.

Profil a twardość

Narty z profilem reverse camber nie powinny być zbyt sztywne. Przy sztywnej konstrukcji nie ugniesz ich na tyle, żeby wykorzystać regulowanie promienia skrętu dociskiem — a to jest główna zaleta tego profilu. Zostaje sam brak trzymania na twardym, bez tego, po co się to robi.

To jest też powód, dla którego reverse camber trudno kupić z półki. Profil trzeba dobrać razem z flexem i z rdzeniem, a to znaczy: pod konkretnego człowieka i konkretną wagę. W masowej produkcji jeden model musi pasować do wszystkich, więc wychodzi bezpieczny camber z rockerem.

Rozkład masy

Ze względu na miękkość narty rozkład masy powinien być blisko środka. Dziób i tail muszą być lekkie — ich jedynym zadaniem jest zagarnięcie dużej ilości śniegu pod nartę, a nie prowadzenie. Ciężki dziób w tym profilu działa przeciwko wszystkiemu, co profil daje: dokłada bezwładności przy zwrocie i tłumi reakcję na docisk.

Dlatego przy pełnym rockerze tak dużo zależy od rdzenia. My w reverse camberze schodzimy do lekkich gatunków drewna na końcówkach i zostawiamy masę pod butem.

Reverse camber w naszych nartach

Lunar ma ten profil i około 111 mm pod butem. To nasza narta do lasu — dokładnie ten scenariusz, w którym reverse camber wygrywa: wolno, ciasno, miękko, dużo przeszkód pod śniegiem.

Ursa idzie dalej w szerokość, do około 129 mm, bo tam wchodzi jeszcze wyporność statyczna — o tym pisaliśmy osobno przy okazji tłustych nart.

Stratos jest po drugiej stronie: podwójny rocker z camberem w środku, około 99 mm, na wiosnę i firn. Kiedy śnieg jest twardy, camber wraca do gry.

Subiektywna opinia

Przy okazji: skoro profil dobiera się razem z flexem, warto wiedzieć, jak flex wpływa na jazdę, i jak dobrać długość nart — te trzy rzeczy działają razem albo nie działają wcale. A jeśli chcesz zobaczyć, skąd się to bierze po stronie warsztatu: jak się robi narty.

Reverse camber ma dużo zalet, mimo to jest bardzo rzadko wybierany przez producentów. Prawdopodobnie dlatego, że takie narty nie są w 100% uniwersalne — trudno będzie na nich zjechać zalodzonym żlebem czy wywianym do lodu polem śnieżnym.

Ale kto jeździ w takich warunkach?

Jeśli Twoja odpowiedź brzmi „prawie nigdy”, to jest profil dla Ciebie. Jeśli brzmi „raz na dwa wyjazdy” — weź camber z rockerem i nie żałuj.

Chcesz to policzyć na konkretnych liczbach? W konfiguratorze ustawisz rocker, camber, długość i taliowanie, obejrzysz nartę w 3D i wyślesz nam gotową konfigurację. Realizacja około 2 tygodni; cena zależy od projektu i użytych materiałów. Zaprojektuj swoje narty →